எங்கள் ஆசிரியர்கள்

அனைத்தையும் பார்க்கவும்

கட்டுரைகள்ஃபோ ஃபாங் சியா

சரியாகப் பொருந்துதல்

லீ என்பவர் விடாமுயற்சியும் நம்பிக்கைக்குரியவருமான ஒரு வங்கி ஊழியர். அவர் தன் நம்பிக்கையில் வாழ்வதற்குத் தடுமாறிக் கொண்டிருந்தார் என்பதை நடைமுறையில் வெளிப்படுத்தினார். எடுத்துக்காட்டாக தன்னுடைய கருத்துக்களுக்கு பொருத்தமில்லாத உரையாடல் நடந்து கொண்டிருந்தால் அந்த அறையை விட்டு வெளியேறிவிடுவார். ஒரு வேத ஆராய்ச்சிக் கூட்டத்தில் ஒரு நாள் தன்னுடைய நண்பர்களோடு பகிர்ந்து கொண்டார், நான் எனது பதவி உயர்வு வாய்ப்புகளை இழக்க நேரிடுமோ என பயப்படுகிறேன், ஏனெனில் நான் இன்னமும் சரியாகப் பொருந்தி வரவில்லை என்றார்.

தீர்க்கன் மல்கியா காலத்து விசுவாசிகள் இத்தகைய சவாலைச் சந்தித்தனர். அவர்கள் தங்கள் சிறையிருப்பிலிருந்து திரும்பி வந்தனர், தேவாலயம் மீண்டும் கட்டப்பட்டது. ஆனாலும் அவர்களுக்குள்ளே தங்களுடைய எதிர்காலத்தைக் குறித்து சந்தேகம் இருந்துகொண்டேயிருந்தது. சில இஸ்ரவேலர், “தேவனைச் சேவிப்பது விருதா, அவருடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறதினால்… என்ன பிரயோஜனம்? இப்போதும் அகங்காரிகளைப் பாக்கியவான்கள் என்கிறோம். தீமை செய்கிறவர்கள் திடப்படுகிறார்கள். அவர்கள் தேவனைப் பரிட்சை பார்த்தாலும் விடுவிக்கப்படுகிறார்களே” (மல். 3:14-15). என்று சொன்னார்கள்.

உலகக் காரியங்களோடு நாம் சரியாகப் கலவாவிடில் நாம் அதனை இழந்துவிடுவோம் என்று சொல்லப்படுகின்ற கலாச்சாரத்தில், நாம் எப்படி தேவனுக்காக உறுதியாக நிற்கப் போகின்றோம்? மல்கியா காலத்திலிருந்த உண்மையுள்ளவர்கள் இத்தகைய சவால்களைக் சந்திக்கும் போது, தங்களைப் போன்ற மனதுடைய விசுவாசிகளைச் சந்தித்து ஒருவரையொருவர் உற்சாகப்படுத்தினர். இந்த முக்கியமான செய்தியை மல்கியா நம்மோடு பகிர்ந்து கொள்கிறார். “கர்த்தர் கவனித்துக் கேட்பார்” (வச. 16).

தேவன் தமக்கு பயந்து தம்மை கனம்பண்ணுகிறவர்களை கவனித்து பாதுகாக்கிறார். நம்மை “பொருந்தி வாழ்வதற்கு அவர் அழைக்கவில்லை. ஆனால், நாம் ஒவ்வொரு நாளும் ஒருவரையொருவர் ஊக்கப்படுத்துவதன் மூலம் அவரோடு நெருங்கி வாழ்வதற்காகவே அழைத்தார். நாம் அவருக்கு உண்மையுள்ளவர்களாயிருப்போம்.

நன்றிகளைக் கூறும் நாட்குறிப்பு

நான் இயேசுவில் விசுவாசியான புதிதில், என் ஆவிக்குரிய வழிகாட்டி, நன்றி சொல்ல வேண்டியவற்றை எழுத ஒரு நாட்குறிப்பைப் பயன்படுத்தச் சொன்னார். அது ஒரு சிறிய புத்தகம். நான் எங்கு சென்றாலும் அதை எடுத்துச் செல்லுவேன். சில வேளைகளில் நன்றி சொல்ல வேண்டியதை உடனேயே எழுதிவிடுவேன் அல்லது வாரக்கடைசியில் நினைவுபடுத்தி எழுதுவேன்.

துதிக்க வேண்டியவைகளை எழுதுவது ஓர் நல்ல வழக்கம். இதை நான் என் வாழ்க்கையில் மறுபடியும் செய்ய நினைக்கிறேன். அது தேவ பிரசன்னத்தையும், அவர் கரிசனையையும், அவர் அருளுபவைகளையும் எனக்கு நினைவுபடுத்தும்.

சங்கீதங்களிலே, மிகச்சிறியதான 117ம் சங்கீதத்தினை ஆக்கியோன், “ அவர் நம்மேல் வைத்த கிருபை பெரிதானதால்” (வச. 2) எல்லாரையும் கர்த்தரைத் துதிக்கச் சொல்லுகிறார்.

இன்று, இந்த வாரம், இந்த மாதம், இந்த வருடம் தேவன் தம்முடைய அன்பை எப்படிக் காட்டினார் என்பதை நினையுங்கள். மகத்தானவைகளை மட்டும் நினையாமல், அன்றாட வாழ்க்கையில் செய்த சாதாரண காரியங்களையும் நினைத்துப் பாருங்கள். அதன் பின் உங்கள் குடும்பத்திற்கு, சபைக்கு, மற்றவர்களுக்கு அவர் காண்பித்த அன்பை எண்ணிப்பாருங்கள். நம்மெல்லாருக்கும் அவர் பாராட்டிய அன்பினால் நம் மனம் நிறைந்திருப்பதாக.

சங்கீதக்காரன் “கர்த்தரின் உண்மை என்றென்றைக்கும் உள்ளது” (வச. 2) என்றும் சொல்லுகிறான். சற்று மாற்றிக் கூறினால், அவர் என்றென்றைக்கும் நம்மேல் அன்பு கூறுகிறார் என்பதேயாகும்! ஆகவே, வரும் நாட்களில் நன்றி சொல்ல அநேக காரியங்கள் நமக்கிருக்கும். அவருக்குப் பிரியமான அன்பு பிள்ளைகளாகிய நாம் தேவனைத், துதிப்பதும் நன்றி சொல்வதும்.

மேக்பேர்சன் கார்டன்ஸ்-ல் கிறிஸ்துமஸ்

(மேக்பேர்சன் கார்டன்ஸ், பகுதி 72ல்) எனது வீட்டிற்கு அருகாமையில் உள்ள அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் சுமார் 230 குடும்பங்களும், தனி நபர்களும், வாழ்ந்து வருகிறார்கள். ஒவ்வொருவருக்கும் தங்கள் வாழ்வின் சொந்த கதை உண்டு. 10வது தளத்தில் ஒரு மூதாட்டி வசித்து வந்தார், அவரின் பிள்ளைகள் வளர்ந்து திருமணமாகி தனித் தனியே சென்றுவிட்டனர், அவர் தனிமையில் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் வீட்டிற்கு சில வீடுகள் தள்ளி ஒரு இளம் தம்பதியினர்,   இரு குழந்தைகள்,  ஒரு ஆண் ஒரு பெண். சில தளங்களுக்குக் கீழ் இராணுவத்தில் பணிபுரியும் ஓர் வாலிபன் இருந்தான். அவன் முன்பு ஆலயத்திற்குச் வந்திருந்தான். ஒரு வேளை மீண்டும் அவன் கிறிஸ்துமஸ் அன்று ஆலயத்திற்கு வரலாம். இவர்களை நான் முந்திய கிறிஸ்துமஸ் அன்று எங்கள் ஆலயத்திலிருந்து கிறிஸ்துமஸ் பாடல்கள் பாடிக் கொண்டு அண்டை வீட்டாருக்கு கிறிஸ்துமஸ் மகிழ்ச்சியை கூற சென்றிருந்தபோது இவர்களைச் சந்தித்தேன்.

முதல் கிறிஸ்துமஸைப் போல், ஒவ்வொரு கிறிஸ்துமஸிலும் அநேகருக்கு, தேவன் இவ்வுலகில் இயேசு என்ற பாலகனாக வந்தார் (லூக். 1:76,2:21) என்பதையும், இந்த நிகழ்வின் முக்கியத்துவம் என்ன என்பதையும் அறியாமலிருக்கிறார்கள். அது எல்லா ஜனத்துக்கும் மிகுந்த சந்தோஷத்தை உண்டாக்கும் நற்செய்தி (2:10). ஆம் எல்லா ஜனத்துக்கும்! நம்முடைய தேசம், கலாச்சாரம், பாலினம் அல்லது பொருளாதார நிலை ஆகியவற்றைக் கடந்து நமக்கு முழுபாவ மன்னிப்பை கொடுக்க இயேசு தன்னை பலியாகக் கொடுக்க வந்தார். எனவே நாம் தேவனோடு ஒப்புரவாகி அவர் தரும் அன்பு, சந்தோஷம் சமாதானம் மற்றும் நம்பிக்கையை பெற்றுக் கொள்ளமுடியும். அடுத்த வீட்டிலுள்ள பெண்மணி துவக்கி, நம்மோடு பணிபுரிந்து, நம்முடன் உணவருந்தும் அனைத்து மக்களும் இந்த ஆச்சரியமான செய்தியைக் கேட்க வேண்டும்!

முதல் கிறிஸ்மஸ் அன்று தேவ தூதர் இந்த மகிழ்ச்சியான செய்தியைக் கொண்டு வந்தனர், அனால், இன்று தேவன் நம் மூலம் இச்செய்தியை மற்றவர்களுக்கு எடுத்துச் செல்ல விரும்புகிறார்.

பேசும்முன் யோசி

தன் மனைவி பிரபலமான ஹோட்டலுக்குப் போகும் வழியை சரிவரக் கண்காணிக்காததால் அங்கு போக இயலாததால் செங் மன அமைதியை இழந்தான். அவர்கள் குடும்பமாக ஜப்பானைச் சுற்றிப் பார்த்து விடுமுறையைக் கழித்து, வீடுதிரும்புமுன் கடைசியாக அந்தப் பிரபல ஹோட்டலில் திருப்தியாக உணவு உண்ண திட்டமிட்டிருந்தனர். இப்பொழுது கால தாமதத்தால் உணவருந்தாமல் விமான நிலையத்திற்குச் செல்லவேண்டியதாயிற்று. ஏமாற்றமடைந்த செங் , கவனமாகத் திட்டமிடாததற்காகத் தன் மனைவியைக் குறைகூறினான்.

பின்பு செங் தன் மனைவியைக் குறைகூறியதற்காக வருத்தப்பட்டான். தான் மிகக் கடினமாக நடந்து கொண்டதாகவும், தானே அந்தப் பாதையை கண்காணித்திருக்கலாம் என்றும் உணர்ந்தான். அதற்கு முன்னைய ஏழு நாட்களுக்கும் மிக சிறந்த முறையில் திட்டமிட்டதற்காக மனைவிக்கு நன்றி கூட சொல்லவில்லை.

நம்மில் அநேகர், செங் போலவே இருக்கிறோம். சோதிக்கப்படும்போது கோபத்தால் பொங்கி கட்டுப்பாடின்றி வார்த்தைகளைக் கொட்டிவிடுகிறோம். சங்கீதக்காரனைப் போல நாமும் “கர்த்தாவே, என் வாய்க்குக் காவல் வையும்; என் உதடுகளின் வாசலைக் காத்துக்கொள்ளும்” (சங். 141:3) என்று எவ்வளவாக ஜெபம் செய்ய வேண்டும்.

நாம் அதை எவ்வாறு செயல்படுத்த முடியும்? இதோ ஒரு ஆலோசனை, பேசும்முன் யோசி. உங்களுடைய வார்த்தைகள் நல்ல வார்த்தைகளா? பயன் தரும் வார்த்தைகளா? அன்பும் கிருபையுமுள்ள வார்த்தைகளா? (எபே. 4:29-32).

வாய்க்கு காவல் வைப்பதென்பது என்னவென்றால், எரிச்சலடையும்பொழுது வாயை மூடிக்கொண்டு சரியான வார்த்தைகளை, சரியான தொனியில் பேச அல்லது பேசாமலிருக்க ஜெபித்து தேவனின் உதவியை நாட வேண்டும். வார்த்தைகளைக் கட்டுப்படுத்துவதென்பது வாழ்க்கை முழுவதும் தொடரும் ஓர் பணி. நல்லவேளை, “தேவன் நம்மில் கிரியை செய்து தம்முடைய தயவுள்ள சித்தத்தின்படி விருப்பத்தையும் செய்கையையும் உண்டாக்குகிறவராயிருக்கிறார்” (பிலி. 2:13).

இரட்டைச் சிறகுகளையுடைய சூரியன்

பழங்காலத்தைச் சேர்ந்த மண்ணினாலான ஒரு முத்திரை எருசலேமிலுள்ள ஓர் அகழ்வாராய்ச்சி நிலையத்திலிருந்த ஓர் அலமாரிக்குள் ஐந்து ஆண்டுகளாக இருந்தது. பழைய எருசலேமின் தென்பக்கச் சுவரின் அடிப்பகுதியில் தோண்டப்பட்ட பொழுது அந்த முத்திரை கிடைத்தது. மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னதான அந்த முத்திரையின் முக்கியத்துவத்தை ஆரம்பகால ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டுபிடிக்கவில்லை. அந்த முத்திரையில் இருந்த எழுத்துக்களை இக்கால ஆராய்ச்சியாளர்கள் மிகவும் கவனத்துடன் ஆராய்ந்தபொழுது அது மிக மிக முக்கியமான கண்டுபிடிப்பாக இருந்தது. அதில் “யூதா தேசத்து ராஜாவாகிய ஆகாசின் மகனாகிய எசேக்கியாவிற்கு சொந்தமானது” என்று ஆதிகாலத்து எபிரேய மொழியில் எழுதப்பட்டிருந்தது.

அந்த முத்திரையின் மையத்தில் இரட்டைச் சிறகுகளையுடைய சூரியன் காணப்பட்டது. அதைச் சுற்றிலும் உயிர்துடிப்பை காண்பிக்கும் இரு உருவங்கள் பொறிக்கப்பட்டிருந்தன. அந்த முத்திரையை ஆராய்ச்சி செய்த ஆராய்ச்சியாளர்கள் எசேக்கியா உயிருக்கு ஆபத்தான வியாதிப்பட்டு இருந்தபொழுது, தேவன் அவனை காப்பாற்றினதை குறிப்பதற்காக (ஏசா. 38:1-8). அந்த முத்திரையை பயன்படுத்த ஆரம்பித்துள்ளார் என்று நம்புகிறார்கள். எசேக்கியா அவனை குணமாக்கும்படி தேவனிடத்தில் கெஞ்சினான். தேவன் அவனது விண்ணப்பத்தை கேட்டார். அவர் வாக்குப் பண்ணினதை நிறைவேற்றப் போவதற்கான ஓர் அடையாளத்தையும் காண்பிப்பதாகக் கூறினார். “சூரிய கடியாரத்தில் பத்துப்பாகை பின்னிட்டு திருப்புவேன்” என்றார் (ஏசா. 38:8).

அகழ்வாராட்ச்சியில் கிடைத்த இந்த கலைப் பொருளின் மூலம், நமது துன்பத்தில் நாம் தேவனை நோக்கி கதறும்பொழுது, அவர் நமது விண்ணப்பத்தைக் கேட்டு நமக்கு உதவி செய்கிறார் என்பதற்கு வேதாகமத்தில் காணப்படும் அநேக நபர்கள் நமக்கு உதாரணமாக இருந்து நம்மை ஊக்கப்படுத்துகிறார்கள். அவரது பதில் நாம் எதிர்பார்த்த பதிலாக இல்லாவிட்டாலும், அவர் இரக்கமுள்ளவரென்றும், வல்லமையுள்ளவரென்றும் நாம் நிச்சயமாக நம்பலாம். சூரியனின் அசைவை கட்டுப்படுத்தும் தேவன் நிச்சயமாக நமது இருதயங்களில் செயல்படுவார்.

இரட்டைச் சிறகுகளையுடைய சூரியன்

பழங்காலத்தைச் சேர்ந்த மண்ணினாலான ஒரு முத்திரை எருசலேமிலுள்ள ஓர் அகழ்வாராய்ச்சி நிலையத்திலிருந்த ஓர் அலமாரிக்குள் ஐந்து ஆண்டுகளாக இருந்தது. பழைய எருசலேமின் தென்பக்கச் சுவரின் அடிப்பகுதியில் தோண்டப்பட்ட பொழுது அந்த முத்திரை கிடைத்தது. மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னதான அந்த முத்திரையின் முக்கியத்துவத்தை ஆரம்பகால ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டுபிடிக்கவில்லை. அந்த முத்திரையில் இருந்த எழுத்துக்களை இக்கால ஆராய்ச்சியாளர்கள் மிகவும் கவனத்துடன் ஆராய்ந்தபொழுது அது மிக மிக முக்கியமான கண்டுபிடிப்பாக இருந்தது. அதில் “யூதா தேசத்து ராஜாவாகிய ஆகாசின் மகனாகிய எசேக்கியாவிற்கு சொந்தமானது” என்று ஆதிகாலத்து எபிரேய மொழியில் எழுதப்பட்டிருந்தது.

அந்த முத்திரையின் மையத்தில் இரட்டைச் சிறகுகளையுடைய சூரியன் காணப்பட்டது. அதைச் சுற்றிலும் உயிர்துடிப்பை காண்பிக்கும் இரு உருவங்கள் பொறிக்கப்பட்டிருந்தன. அந்த முத்திரையை ஆராய்ச்சி செய்த ஆராய்ச்சியாளர்கள் எசேக்கியா உயிருக்கு ஆபத்தான வியாதிப்பட்டு இருந்தபொழுது, தேவன் அவனை காப்பாற்றினதை குறிப்பதற்காக (ஏசா. 38:1-8). அந்த முத்திரையை பயன்படுத்த ஆரம்பித்துள்ளார் என்று நம்புகிறார்கள். எசேக்கியா அவனை குணமாக்கும்படி தேவனிடத்தில் கெஞ்சினான். தேவன் அவனது விண்ணப்பத்தை கேட்டார். அவர் வாக்குப் பண்ணினதை நிறைவேற்றப் போவதற்கான ஓர் அடையாளத்தையும் காண்பிப்பதாகக் கூறினார். “சூரிய கடியாரத்தில் பத்துப்பாகை பின்னிட்டு திருப்புவேன்” என்றார் (ஏசா. 38:8).

அகழ்வாராட்ச்சியில் கிடைத்த இந்த கலைப் பொருளின் மூலம், நமது துன்பத்தில் நாம் தேவனை நோக்கி கதறும்பொழுது, அவர் நமது விண்ணப்பத்தைக் கேட்டு நமக்கு உதவி செய்கிறார் என்பதற்கு வேதாகமத்தில் காணப்படும் அநேக நபர்கள் நமக்கு உதாரணமாக இருந்து நம்மை ஊக்கப்படுத்துகிறார்கள். அவரது பதில் நாம் எதிர்பார்த்த பதிலாக இல்லாவிட்டாலும், அவர் இரக்கமுள்ளவரென்றும், வல்லமையுள்ளவரென்றும் நாம் நிச்சயமாக நம்பலாம். சூரியனின் அசைவை கட்டுப்படுத்தும் தேவன் நிச்சயமாக நமது இருதயங்களில் செயல்படுவார்.

சீமோன் சொன்னது

ரெஃப்யூஜ் ரபீந்தரநாத் இலங்கையிலுள்ள வாலிபர் ஊழியத்தில் பத்தாண்டுகளுக்கு மேலாக பணிசெய்பவர். இரவு வெகு நேரம் வரை அவர்களோடு உரையாடுவார், விளையாடுவார், அவர்கள் சொல்வதைக் கேட்பார், ஆலோசனைகள் சொல்லி போதிப்பார். வாலிபர் மத்தியில் ஊழியம் செய்வதை அவர் அதிகம் விரும்பினார். ஆனாலும் கிறிஸ்துவுக்குள் வளர்ந்த வாலிபர்கள் விசுவாசத்தை விட்டு விலகும்போது சோர்ந்து போவார். சிலவேளைகளில் லூக்கா 5ல் உள்ள சீமோனைப்போல உணருவார்.

சீமோன் இரவு முழுவதும் பிரயாசப்பட்டும் ஒரு மீனும் பிடிக்கவில்லை (வச. 5) அவன் சோர்ந்து, களைத்துப்போயிருந்தான். இயேசு சீமோனை நோக்கி: ஆழத்திலே தள்ளிக்கொண்டுபோய், மீன்பிடிக்கும்படி உங்கள் வளைகளைப் போடுங்கள் என்றார். அதற்கு சீமோன் ஐயரே உம்முடைய வார்த்தையின்படியே வலையைப் போடுகிறேன் என்றான் (வச. 5).

சீமோனின் கீழ்ப்படிதல் ஆச்சரியமானது அனுபவமிக்க மீனவனாகிய சீமோனுக்கு, வெயில் ஏறினவுடன் மீன்கள் கடலின் ஆழத்திற்குப்போய் விடுமென்றும், தங்கள் வலைகள் அவ்வளவு ஆழத்திற்கு எட்டாதென்றும் நன்கு தெரியும்.

அவன் இயேசுவனை நம்பினதற்கு நல்ல பலனைப் பெற்றுக்கொண்டான். அவன் திரளான மீன்களைப் பிடித்தது மட்டுமல்ல, இயேசு யாரென்றும் அழமாக அறிந்து கொண்டான். ஐயரே (வச. 5) என்று கூப்பிடுவதற்குப் பதிலாக ஆண்டவர் (வச.8) என்று அழைத்தான். மெய்யாகவே “கீழ்ப்படிதல்” நாம் தேவனுடைய செயல்களை நேரடியாகப் பார்த்து அவரை கிட்டிசேர வழி நடத்தும்.

ஒருவேளை தேவன் இன்று உங்கள் வலைகளை மறுபடியம் ஆழத்தில் போட அழைத்துக்கொண்டிருக்கலாம். நாமும் ஆண்டவர் சீமோன் சொனன்னதபோலவே, “உம்முடைய வார்த்தையின்படியே போடுகிறேன்” என்போமாக…

நம்முடைய ஓட்டத்தை முடிப்போம்

2016 ஆம் ஆண்டு ரியோவில் நடைபெற்ற ஒலிம்பிக்கில், 5000 மீட்டர் ஓட்டத்தில் கலந்து கொண்டு இரு தடகள வீராங்கனைகள், உலகளவில் எல்லாருடைய கவனத்தையும் ஈர்த்தனர். நியூஸிலாந்தைச் சேர்ந்த  நிக்கி ஹம்பிளினும், அமெரிக்கரான அபி டி அகஸ்டினோவும் ஒருவரோடொருவர் மோதி கீழே விழுந்தனர். அபி வேகமாக எழுந்து நின்று நிக்கிக்கு உதவினாள். சில நொடிகளில் இரு தடகள விராங்கனைகளும் ஓட ஆரம்பித்தனர். அபியினுடைய வலது காலில் ஏற்பட்ட காயத்தின் விளைவாக அவளுடைய ஓட்டம் தடுமாற ஆரம்பித்தது. அப்பொழுது நிக்கி தன் சக வீராங்கனையை ஓட்டத்தை முடிக்குமாறு ஊக்குவிக்கின்றாள். அபி முடிவு கோட்டின் அருகே தடுமாறி தாண்டிய போது நிக்கி காத்திருந்து அவளை அனைத்துக் கொண்டாள். ஒருவரையொருவர் ஊக்குவித்த அந்தக் காட்சி எத்தனை அழகாயிருந்தது.

இந்த நிகழ்வு வேதத்திலுள்ள ஒரு பகுதியை எனக்கு நினைப்பூட்டுகிறது. “ஒண்டியாயிருப்பதிலும் இருவர் கூடியிருப்பது நலம்… ஒருவன் விழுந்தாலும் அவன் உடனாளி அவனைத் தூக்கிவிடுவான். ஓண்டியாயிருந்து விழுகிறவனுக்கு ஐயோ, அவனைத் தூக்கிவிடத் துணையில்லையே” (பிர. 4:9-10). ஆவிக்குரிய ஓட்டத்திலிருக்கும் நமக்கும் மற்றவரின் துணை வேண்டும். நாம் ஒருவரோடொருவர் பந்தயத்திற்காக ஓடவில்லை. மாறாக ஒரே குழுவின் உறுப்பினர்களாக ஓடுகிறோம். நாம் தடுமாறும் வேளைகளில் நம்மைத் தூக்கிவிட நமக்கு பிறரின் உதவி தேவை சில வேளைகளில் நாம் பிறரை ஊக்கப்படுத்துவதற்கு நம்முடைய ஜெபமும் பிரசன்னமும் தேவைப்படுகிறது.

இந்த ஆவிக்குரிய ஓட்டம் ஒரு தனிமையான ஓட்டமல்ல. ஒருவேலை தேவன் உன்னை நிக்கியைப் போலோ அல்லது அபியைப் போலவோ பிறர் வாழ்வில் செயல்பட்ட உன்னை வழிநடத்துகின்றாரா? அவருடைய வழி நடத்தலுக்கு இன்றே செவி சாய்த்து, நம்முடைய ஓட்டத்தை முடிப்போம்.

முதல் அடியை எடுத்துவைத்தல்

தாம் டேஷீ தன் வாழ்வில் ஏதோ ஒரு குறையுள்ளதாக உணர்ந்தார். எனவே அவர் ஆலயத்திற்குச் செல்ல ஆரம்பித்தார். அதே ஆலயத்திற்குத்தான் அவருடைய மகளும் செல்வது வழக்கம். ஆனால், அவர்கள் இருவரும் இணைந்து சென்றதில்லை. முந்திய நாட்களில் அவர் தன் மகளைக் காயப்படுத்தியிருந்தார். அது அவர்களிடையே ஒரு பிளவை ஏற்படுத்திவிட்டது. எனவே அவர் ஆலயத்தில் பாடல் வேளை ஆரம்பித்தப்பின் தான் உள்ளே வருவார்.

ஆலய அங்கத்தினர்கள் சுவிசேஷத்தை அவரிடம் பகிர்ந்தனர். தன் நம்பிக்கையை இயேசுவின் மீது வைக்க வேண்டும் என்ற அவர்களின் அழைப்பினை  பணிவோடு நிராகரித்து விடுவார். ஆனால், அவர் தொடர்ந்து ஆலயத்திற்கு வந்து கொண்டேயிருந்தார்.

ஒரு நாள் அவர் மிக மோசமாக சுகவீனமடைந்தார். அவருடைய மகள் தன் தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு, அவருக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினாள். கிறிஸ்து தன் வாழ்வை மாற்றியதைக் குறித்து பகிர்ந்து கொண்டதோடு தன் தந்தையோடு ஒப்புரவாகுதலையும் கேட்டார். அன்று இரவு அவர் தன் நம்பிக்கையை இயேசுவின் மீது வைத்தார். அந்த குடும்பங்கள் ஒப்புரவாகின. சில நாட்களுக்குப் பின்னர் அவர் மரித்தார். இயேசுவின் சமாதானத்தோடும், தனக்கு அன்பானவர்களிடம் சமாதானத்தோடும் இயேசுவின் பிரசன்னத்திற்குள் சென்றார்.

பவுல் அப்போஸ்தலன், தேவனுடைய அன்பு, மன்னித்தலின் உண்மையைக் குறித்து மற்றவர்களைச் சம்மதிக்கச் செய்யவேண்டுமென எழுதுகிறார் (2 கொரி. 5:11).

தேவனுடைய ஒப்புரவாகுதலின் செயலை மேற்கொள்ள “கிறிஸ்துவின் அன்பு நம்மை நெருக்கி ஏவுகிறது” (வச. 14) என்று அவர் சொல்லுகிறார்.

நாம் மற்றவர்களை மன்னிக்க முன்வரும்போது தேவன் அவர்களொடு ஒப்புரவாகுவதற்கு விரும்புகின்றார் என்பதை அவர்கள் உணரச் செய்கிறோம் (வச. 19). இன்று தேவனுடைய வல்லமையின் மீது சார்ந்து அவருடைய அன்பினைக் காட்ட விரும்புகிறாயா?